نرخ بيکاری عبارت است از نسبت افراد بيکار يا در جستجوی کار به جمعيت واقع در سن فعاليت که به صورت درصد بيان می شود.
اين شاخص بخشی از نيروی کار را که طی دوره زمانی مورد بررسی يا به فعاليتی اشتغال نداشته و يا شغل قبلی خود را به دلايلی از دست داده و يا اينکه در جستجوی کار است را اندازه گيری می کند.
طی سال 1375، نرخ بیکاری در مناطق حاشیه ایی تهران به سمت کرج، شهریار و اسلامشهر بالا است.
مناطق ميانی شهر عمدتاً دارای نرخ بيکاری متوسط و متوسط رو به بالا هستند.
قسمت هایی از شهر مانند برخی نواحی واقع در محدوده مناطق 1، 2، 3، 4، 9، 15 و 22 کمترين نرخ بيکاری را ارايه می دهند.
الگوی فضايی شاخص يادشده طی سال 1385، به سوی حوزه های هم مرکز تمايل يافته به گونه ای که بخش های عمده ای از غرب و جنوب شهر، نرخ بيکاری بالايی را به نمايش می گذارند در حالی که مناطق و نواحی واقع در نيمه شرقی، به شکل کريدوری از بخش مرکز تا شمال شهر، پايين ترين نرخ بيکاری را به دست می دهند.
دليل اين وضعيت را می توان در نحوه توزيع فضايی جمعیت غیرفعال دارای درآمد بدون کار در مراکز میانی و شمالی شهر جستجو کرد.


^ ادامــــــــــــــه‌ي توضيحات از بالاي صفحه ^

    

از نظر بيکاری مردان نيز شهر تهران تقريباً چهره ایی مشابه نرخ بيکاری کل دارد با اين تفاوت جزيی که طی سال 1375، محله های مرکزی و شمالی شهر به همراه قسمت هايی از غرب ارقام پايين تری را نشان می دهند.
اين شاخص در محله های حاشیه جنوبی بسیار بیشتر از حاشيه شمالی و غربی است. طی سال 1385 نيز همين وضعيت قابل مشاهده است با اين تفاوت که گستره آن علاوه بر حاشيه جنوبی به مناطق غرب و جنوب غرب شهر کشيده شده است.

نرخ بيكاري (1385)

براي ديدن جزئيات نقشه كليك كنيد
نرخ بيكاري (1375)

براي ديدن جزئيات نقشه كليك كنيد
نرخ بيكاري مردان (1385)

براي ديدن جزئيات نقشه كليك كنيد
نرخ بيكاري مردان (1375)

براي ديدن جزئيات نقشه كليك كنيد
موضوعات مرتبط:
حق انتشار اطلاعات براى شهردارى تهران محفوظ است 1396 - 1385
کلیه حقوق مادی و معنوی متعلق به (c) 2017 اطلس تهران می باشد     شرایط استفاده    اظهارنامه خصوصی