شهر تهران در حاشیه شمالی واحد زمین ساختی ایران مرکزی و در مرز پايکوه های جنوبی واحد مورفوتکتونیکی البرز مرکزی واقع شده است. قرارگرفتن این شهر در مرز این دو واحد ساختمانی موجب شده که از هر دو به طور مستقیم و غیرمستقیم تأثیر پذیرد.
زیربنای شهر تهران را مخروط افکنه های پایکوهی البرز تشکیل می دهند. این مخروط افکنه ها بر روی سنگ پایه آتشفشانی- رسوبی دوران سوم زمین شناسی استقرار یافته اند و طی دوران چهارم زمین شناسی همواره تحت تأثیر فعالیت های تکتونیکی اخیر، متحول شده و در نهایت مورفولوژی کنونی منطقه تهران تکوین یافته است. 
از دیدگاه ژئومورفولوژی، ناحیه تهران را می توان به 4 واحد کلی به شرح زیر و تعدادی زیر واحد کوچک تر تقسیم بندی نمود:
1.بخش کوهستانی البرز: واحد کوهستانی البرز در شمال تهران را عمدتاً ارتفاعات پیرامون قله توچال و دامنه های جنوبی آن تشکیل می دهند که مشرف به شهر تهران می باشند. قله توچال با ارتفاع بالای 3900 متر و خط الرأس اصلی آن با یک راستای تقریباً شرقی - غربی مسلط به دامنه های جنوبی و دشت تهران بوده و حوضه های آبریز کوچکی را در دامنه خود تشکیل داده است.
رودخانه های جاری در این حوضه ها شریان های حیاتی شهر تهران را تشکیل می دهند. جریان آب آن ها تقریباً دائمی بوده و و شاید علت اصلی شکل گیری شهر تهران در این موقعیت جغرافیایی وابسته به شرایط هیدروژئوموفولوژیکی موجود و وابسته به ارتفاعات شمالی آن بوده است. عمده ترین زیرحوضه های کوچکی که دامنه های جنوبی ارتفاعات شمالی تهران را تحت پوشش دارند به ترتیب از مغرب به مشرق شامل حوضه های کن، فرحزاد، درکه، دربند و تعدادی زیرحوضه کوچک تر می باشد.
مرز واحد کوهستانی شمال تهران و مخروط های پایکوهی آن را گسل شمالی تهران تشکیل می دهد. این خط گسل تقریباً با مرز خط تغییر شیب پای-کوهستان و دشت تهران انطباق دارد.


اولين  قبلي  [1]  2  بعدي  آخرين   صفحه 1 از 2
شماي كلي ژئومورفولوژي محدوده تهران و پيرامون آن

براي ديدن جزئيات نقشه كليك كنيد

براي ديدن اندازه واقعي كليك كنيد

شكل 3-1.  بلوك دياگرام ژئومورفولوژي محدوده تهران

حق انتشار اطلاعات براى شهردارى تهران محفوظ است 1393 - 1385
Copyright (c) 2014 اطلس تهران     Terms Of Use    Privacy Statement