سازمان کالبدي شهر، با پيکره شهر به عنوان يک کليت بر پايه انتظام ميان دو عنصر عمده پيکره شهري، تعريف مي شود. در این رابطه مهمترين زمينههاي كالبدي كه توسط ضوابط كنترل سطح كلان برنامههاي طراحي شهري هدايت ميشوند، مربوط به الگوي حجمي شهر و حجم توده بنا در تراكمها، نسبت توده به فضا، وضعيت كريدورهاي بصري و منظر شهري است. در این رابطه وضعیت توده و فضا و نسبت های بافت پر و خالی در مناطق شهر تهران بسیار متفاوت است. ساختار فضايي شهر که گستره اي فراتر از سازمان کالبدي است، نه تنها به انتظام ميان پر و خالي مي پردازد بلکه چگونگي ارتباط ميان آن دو را نيز مشخص مي کند. فضاهای باز و عمومی در شهر را می توان بدین صورت دسته بندی کرد:
- فضای سبز شامل: پارک هاي شهري، پارک هاي جنگلي، باغ و اراضي مزروعي.
- معابر و دسترسی ها ؛ اعم از بزرگراه ها، شریانی ها، کوچه های اصلی و فرعی.
- اراضی ذخیره خدمات شهری: اراضی بایر و انبارهاي كالا و كارخانجات قديمي.
بخش مركزي تهران و نيمه جنوبي شهر به دليل بافت ريزدانه‏، تراكم بالاي جمعيتي را داراست و ميزان بافت پر شهري آن در مقايسه با متوسط شهر تهران حدود دو برابر است. بیشترين میزان فضای عمومی و باز در منطقه 22 و کمترین میزان در مناطق 7، 8 و 17 وجود دارد. در مقایسه نسبت بافت های پر و ساخته شده به فضای باز و عمومی، غلبه بافت پر به فضای باز در مناطق 14، 7، 8 و 17 مشهود است.

براي ديدن اندازه واقعي كليك كنيد

شكل 2-8.   ميزان فضاي باز عمومي، سبز و معابر
براي ديدن اندازه واقعي كليك كنيد

شكل 3-8.   نسبت توده به فضاي باز و عمومي

موقعيت و نسبت بافت‌هاي پر و ساخته‌ شده (1385)

براي ديدن جزئيات نقشه كليك كنيد

موضوعات مرتبط:
حق انتشار اطلاعات براى شهردارى تهران محفوظ است 1396 - 1385
کلیه حقوق مادی و معنوی متعلق به (c) 2017 اطلس تهران می باشد     شرایط استفاده    اظهارنامه خصوصی