بافت هاي روستايي شامل مناطق مسکوني با بافتي ارگانيک است که با گسترش شهر، درون محدوده قانوني قرار گرفته و گرچه اين بافت ها، عمدتاً ناکارآمد و آسيب پذير مي باشند ولي حفظ و نگهداري آن ها در شکل کنوني، در تقويت هويت و خاطره تاريخي شهر مؤثر است.
بافت هاي روستايي کن و حصارک، درکه و فرحزاد، اوين، دربند، امامزاده قاسم، دزاشيب، جماران، کاشانک و دارآباد جزو اين نوع مناطق ارزشمند شهر محسوب می شوند. مساحت اين بافت های روستایی با 385 هکتار وسعت، نسبت به کل شهر در حدود 1 درصد و در سطح مناطق مسکوني بالغ بر 4/1 درصد است.
به رغم گسترش ساخت و سازهای شهري، هنوز تمام يا بخشي از بافت روستاهای ذکرشده، در محدوده قانوني شهر به جا مانده ليکن عمدتاً فرسوده و نيازمند بهسازي است.
روستاهاي قديمي مانند چيذر، دزاشيب، قيطريه، زرگنده و پونک مناطقی از عرصه کوهپايه اي هستند که گاه داراي شيب هاي تند و بافت هاي پله اي و ارگانيک روستايي و گاه داراي سيمايي امروزين و شهري مي باشند.
در حال حاضر، به علت ساخت و سازهاي بي برنامه، سيماي محلي در اين مناطق و آرامش و هويت خاص محلات مسکوني ييلاقي و کوهپايه اي در آن ها، مورد تهديد و آشفتگي قرار گرفته است.
فقدان آرامش در بافت هاي مسکوني، ورود ترافيک عبوري به داخل محلات، ناامن بودن کوچه باغ ها در بافت ارگانيک، فقدان پياده راه هاي امن به مراکز سرزنده محلي براي مکث و تعامل اجتماعي و نيز کمبود خدمات و تسهيلات در سطح محله، چهره واقعي و پتانسيل هاي اين مناطق را مخدوش نموده است.
مناطق 5، 1 و 21 اكثريت نسبت بافت روستايي را در مقايسه با ساير مناطق شهر تهران دارا هستند.

جدول 4-8.  مساحت بافت‌هاي روستايي ارزشمند

براي ديدن اندازه واقعي كليك كنيد
نسبت بافت روستايي ارزشمند (1385)

براي ديدن جزئيات نقشه كليك كنيد
موضوعات مرتبط:
حق انتشار اطلاعات براى شهردارى تهران محفوظ است 1396 - 1385
کلیه حقوق مادی و معنوی متعلق به (c) 2017 اطلس تهران می باشد     شرایط استفاده    اظهارنامه خصوصی