تراكم جمعيتي

حريم شهر تهران در سال هاي اخير با عدم کنترل، تداخل تصميمات و اعمال سياست هاي ناهماهنگ در مديريت سرزمين، با لطمات شديد، آماج تخريب هاي زيست محيطي، تغيير کاربري و انواع ساخت و ساز با فروش بي ضابطه اراضي کشاورزي و گسترش بيش از پيش اسکان هاي غيررسمي افراد کم درآمد شده است. با استناد به قانون «تعاريف محدوده و حريم شهر، روستا و شهرک و نحوه تعيين آن ها» مصوب دي ماه 1384، «حريم شهر، بخشي از اراضي بلافصل پيرامون، شامل اراضي مشمول حفاظت از هر گونه ساخت و ساز بي رويه و خارج از ضابطه براي توسعه بلندمدت و برنامه ريزي شده شهر و همچنين اراضي، مستحدثات يا نقاط روستايي داراي هر نوع وابستگي به شهر است که تنظيم رابطه کالبدي، اقتصادي و اجتماعي بين آن ها و شهر، ضروري است.»
نگاهی به نقشه موقعیت و جمعیت آبادی ها و شهرهای پیرامونی شهر تهران نشان می دهد که اکثریت قریب به اتفاق آن ها آبادی هایی با جمعیت بیش از پنج هزار نفر(نامزد بالقوه شهر شدن) و آبادی هایی با جمعیت دو تا پنج هزار نفر هستند که در دشت حاصلخیز جنوب و جنوب غرب تهران و غرب کرج واقع شده اند. شهرها و آبادی های پرجمعیت در دشت های مذکور که از قدیم مستعد پذیرش جمعیت و فعالیت بوده اند، به دلیل داشتن شیب کم، خاک خوب، دسترسی نسبی به آب و شبکه راه های اصلی شکل گرفته اند. علاوه بر کانون های عمده جمعیتی، عرصه اصلی استقرار فعالیت ها و از جمله کلیه محورهای صنعتی نیز گستره همین دشت ها است. این دشت ها در آینده نیز کماکان عرصه اصلی توسعه و اسقرار جمعیت و فعالیت در مجموعه خواهندبود و نواحی کوهستانی و ارتفاعات که همچون دیواری سرتاسر نیمه شمالی  تهران را دربر گرفته اند و نیز نواحی خشک کویری جنوب غربی، هیچ گاه به لحاظ جمعیت و فعالیت، قادر به رقابت با اين نواحی دشتی نيستند.


^ ادامــــــــــــــه‌ي توضيحات از بالاي صفحه ^

    

با توجه به توسعه شبکه راه های ملی و منطقه ای متصل کننده تهران به سایر نقاط کشور، همچنین استقرار صنایع جدید و دیگر فعالیت های نیازمند زمین وسیع و ارزان در اطراف تهران و نیز انتقال بعضی از فعالیت های مزاحم شهری به خارج از شهر و نيز محدودیت های پیش بینی شده در طرح جامع، باعث شده شهرها و آبادی های پیرامون شهر تهران به سرعت رشد و گسترش یافته و کانون های جمعیتی جدیدی نیز طی دهه های اخیر در کنار راه های اصلی شکل بگیرند. امروزه این مجموعه بخش اعظم سطح استان تهران را تشکیل می دهد. بر اين اساس، بیشترین تراکم جمعیتی در پیرامون تهران، در محدوده جنوبی شهر و در شهرستان های اسلامشهر، پاکدشت و ری و نیز در امتداد اتوبان تهران- کرج و در شهرستان شهریار وجود دارد. بزرگترین شهرهای منطقه پس از تهران و کرج، یعنی اسلامشهر، قدس و قرچک حاشیه نشین هایی بودند که به طور غیررسمی شکل گرفته و بعدها به شهر تبدیل شده اند. با توجه به شرایط سکونتی در پیرامون شهر تهران، دو گرایش کلی در تعیین فعالیت و جمعیت نقش عمده داشته اند:
نخست، گرایش فعالیت ها برای بیشترین استفاده از امکانات زیربنایی، صرفه های مقیاس و در پی آن گرایش جمعیت برای هرچه نزدیک شدن به محل کار و استفاده حداکثر به محل کار و استفاده از خدمات؛
دوم، رانش فعالیت ها و جمعیت (به ویژه کم درآمدها)، در پی ازدحامی که در نتیجه افزایش هزینه تولید، نبود زمین کافی برای استقرار فعالیت های زمین بر، آلودگی، گـرانی زمین و مسکن اتفاق می افتد. این جریان بخشی از خانوارهای پردرآمد را به پهنه های شمالی خوش آب وهوا و آرام سوق می دهد و باعث فرافکنی عمده کم درآمدها به پهنه های پیرامونی دارای زمین ارزان قيمت اما با خدمات کمتر و دسترسی مشکل تر می شود.

تراكم جمعيت در پيرامون شهر تهران (1385)

براي ديدن جزئيات نقشه كليك كنيد
موضوعات مرتبط:
حق انتشار اطلاعات براى شهردارى تهران محفوظ است 1396 - 1385
کلیه حقوق مادی و معنوی متعلق به (c) 2017 اطلس تهران می باشد     شرایط استفاده    اظهارنامه خصوصی